Човечките фактори во дизајнот

Разбирање на човечките способности за подобар дизајн

Често слушаме за важноста на човечките фактори во дизајнот на интерфејси, производи и системи. Човечка грешка, ергономија, употребливост, пристапност – постојат многу поврзани концепти, а нивната примена во дизајнот понекогаш може да изгледа апстрактна. Сепак, земањето предвид на човечките фактори уште од самиот почеток на процесот на дизајнирање е од суштинско значење за создавање безбедни, релевантни и пријатни производи.

Правилната проценка на овие фактори овозможува дизајнирање на производи кои обезбедуваат мазни и интуитивни кориснички искуства. Овој пристап, исто така, ја олеснува адаптацијата на нови производи или технологии и помага да се изгради долгорочна лојалност на корисниците кон брендот. Спротивно на тоа, обидот да се применат овие принципи како накнадна мисла ретко дава резултати.

Во овој прв напис од серијата, ќе ги истражиме основните принципи на човечките фактори и нивната улога во спречувањето на грешки при употреба. Следните написи ќе ја истражат нивната незаменлива улога во создавањето нови производи и методологиите за нивно приоритизирање во секоја фаза од процесот на дизајнирање.

На пресекот на луѓето и нивната околина

Да почнеме со дефинирање на она што го нарекуваме човечки фактори. Ова поле на проучување се фокусира на интеракциите човек–машина или човек–систем. Секоја акција што ја преземаме кога користиме производ – притискање на копче, навигација низ интерфејс, читање сигнал – е резултат и на когнитивна интерпретација и на физички одговор.

Кога се соочуваме со производ, прво се обидуваме да разбереме како функционира, а потоа се обидуваме да ги активираме неговите функции. Успехот или неуспехот на дадена задача може да има длабоки последици врз поединецот и неговата околина – во однос на безбедноста, продуктивноста и физичката или психолошката благосостојба.

Истражувањата во оваа област се обидуваат да разберат како системите влијаат на човечкото однесување, земајќи ги предвид перцептивните и моторните способности на луѓето, како и нивните ограничувања. Од оваа перспектива, ненамерната грешка не се припишува на неуспехот на корисникот, туку на неуспехот на системот: интерфејсите и предметите мора да се прилагодат на човечките способности, а не обратно.

За да дизајнираме интерфејси и предмети кои ефективно ги водат корисниците, мора да разбереме како функционираат луѓето. Нашата когниција, сетила и моторни вештини се разликуваат од оние на другите живи организми, а згора на тоа, нашите индивидуални способности варираат. За подобро да ги разберат овие особености, човечките фактори се потпираат на истражувања од неколку дисциплини – како што се антропометријата, ергономијата и невропсихологијата.

Како дизајнери, ние се стремиме да создадеме производи кои го поедноставуваат и подобруваат секојдневниот живот на корисниците. Интегрирањето на инженерингот на човечките фактори во процесот на дизајнирање помага да се осигура дека дизајнерските одлуки се усогласени со когнитивните процеси и физичките способности на корисниците. Нивната улога во развојот на производи може да влијае на клучните аспекти на корисничкото искуство, како што се безбедноста, пристапноста, удобноста, учењето и задоволството.

Истражување и спречување на грешки при употреба

Грешките при употреба може да имаат последици кои се движат од едноставна фрустрација до сериозна повреда. Погрешна употреба на медицинска опрема, на пример, може да има неповратни ефекти врз здравјето на пациентот. Сепак, постојат неколку начини за спречување на грешки или за намалување на сериозноста на нивните последици.

Вообичаен пристап е истражувањето на причините за грешките. Овој метод е особено релевантен за разбирање и корекција на основните причини за инциденти во постоечките системи, но може да се примени и при тестирање на напредни прототипови. Таквото истражување треба да утврди дали грешката произлегува од тешкотијата при правилно извршување на наменетата задача или од тешкотијата при интерпретација на тоа која задача треба да се изврши.

На пример, размислете за оператор кој мора да активира лост на контролна табла. Во првото сценарио, лостот е јасно означен, но тешко достапен – операторот може да не успее да го активира физички. Во второто сценарио, лостот е лесно достапен, но неговиот изглед не ги следи стандардните конвенции и наликува на друг тип на контрола. Оваа конфузија може да доведе до тоа операторот да го активира погрешниот лост!

Идентификувањето на типот на грешка потоа им овозможува на дизајнерите да дејствуваат врз нејзините причини при дизајнирањето или подобрувањето на производот. Враќајќи се на претходниот пример, тоа може да бара прилагодување на положбата, големината и просторот околу лостот во првиот случај, а во вториот случај, модифицирање на неговиот изглед или дури и на неговиот начин на работа за да се усогласи со вообичаените стандарди. Дополнителни повратни информации и сигнали за статусот, исто така, може да се вклучат за да му помогнат на операторот да потврди дека е активиран точниот лост.

Што следува?

Но, што е со новите производи кои сè уште немаат историја на употреба? Во вториот напис од оваа серија за човечките фактори во дизајнот, ќе објасниме кои принципи треба да се земат предвид при создавање производи или системи кои воведуваат нови форми на употреба.

Оваа статија е инспирирана од оригиналниот напис „Human Factors in Design – part 1“ на Ноеми Кандо (Noëmie Candau), објавен на веб-страницата на Alto Design. Ноеми Кандо е дизајнер со експертиза во областа на човечките фактори, со фокус на создавање интуитивни, безбедни и пристапни производи. Нејзината работа опфаќа истражување и примена на принципите на ергономија, когнитивна психологија и интеракција човек-машина во процесот на дизајнирање.

Извор: Human Factors in Design – part 1 - Alto Design