Како да раскинете со вашиот AI агент

Ова функционира се додека не сфатите дека секој агент подразбира специфичен преден дел (frontend). Cursor е свој уредник (VS Code форк). Claude Code започна како алатка само за терминал. Многу агенти работат само во една специфична средина. Дури и агентите со широка IDE поддршка, како Copilot, ги врзуваат подлабоките функции за сопствениот екосистем.

Што ако сакате поинаков агент во вашиот омилен уредник? Често сте без опција.

Интеграцискиот проблем

Постојат десетици агенти. Постојат десетици уредници. Секоја комбинација бара прилагодена интеграција која мора да ги следи двете страни додека тие објавуваат ажурирања.

Goose го научи ова на тежок начин. Повеќе членови на заедницата изградија VS Code екстензии, па дури и IntelliJ приклучок, но ниту еден не можеше да одржи чекор со темпото на објавување на Goose.

Секоја промена на Goose значеше ажурирање на секој приклучок, а приклучоците заостануваа.

Влегува ACP – Agent Client Protocol

ACP (Agent Client Protocol) е заедничка спецификација предводена од Zed Industries која ги одвојува агентите од уредниците.

Како MCP (Model Context Protocol), ACP дефинира JSON-RPC протокол преку stdio, но за комуникација агент-уредник.

Уредниците ја имплементираат клиентската интерфејса, додека агентите ја имплементираат серверската. Способностите како избор на модел, команди со коса црта (slash commands), влез/излез на датотеки и извршување на терминал се во ACP протоколот, елиминирајќи го прилагодениот код по агент.

Користете кој било уредник со Goose

Goose е наведен во ACP Agent Registry, така што уредниците како Zed и JetBrains можат автоматски да го откријат и инсталираат.

За уредниците кои сè уште не го читаат регистарот, како Neovim со avante.nvim, конфигурацијата е едноставна:

text

acp_providers = {
  ["goose"] = {
    command = "goose",
    args = { "acp", "--with-builtin", "developer" },
  },
},

Она што тече низ ACP оди подалеку од обични пораки. Уредниците можат да делегираат читање датотеки (вклучувајќи датотеки што сè уште не сте ги зачувале), да извршуваат терминални команди и да прикажуваат дијалози за дозволи на изворен начин.

Секој MCP сервер конфигуриран во вашиот уредник автоматски се додава како екстензија за таа Goose сесија – не мора да ги конфигурирате на две места.

Користете кој било агент со Goose

Goose, исто така, зборува ACP како клиент. Може да оркестрира други агенти како ACP провајдери. Ја задржувате Goose UI и екстензиите, но основниот LLM и MCP повиците одат преку другиот агент.

Денес, тоа вклучува:

• Claude Code

• Codex

• Copilot

• Gemini

• Amp

• Pi

Некои агенти како Gemini и Copilot зборуваат ACP изворно. Други како Claude имаат потреба од мал адаптер:

bash

npm install -g @zed-industries/claude-agent-acp
GOOSE_PROVIDER=claude-acp GOOSE_MODEL=current goose

Поставувањето на моделот на current значи „користи го моделот што е конфигуриран во основниот агент.“

Каде ACP застанува денес

ACP е пре-1.0. Некои работи работат добро, некои сè уште не:

• Прикажувањето на дијалози за дозволи варира по уредник. Она што изгледа изворно во Zed може да се прикаже поинаку во Neovim.

• Не секој агент ги почитува MCP сервер конфигурациите што ги пренесува клиентот. Покриеноста зависи од агент.

• Поддршката за модел и промена на режим варира. Некои агенти изложуваат целосна листа на модели, други само алијаси.

• Протоколот сè уште се стабилизира. Карактеристиките се движат помеѓу нивоата на стабилност.

Ова се реални рабови. Протоколот е млад. Насоката е вистинска.

Каде одиме понатаму

Goose моментално има одвоени кодни патеки за својата desktop апликација, CLI и ACP сервер. Тоа се конвергира. Демонот на Goose преминува кон ACP како свој протокол, така што секој преден дел станува тенок ACP клиент кој разговара со истото заднинско опкружување.

Изборот на провајдер и промените на конфигурацијата се случуваат преку ACP прилагодени барања, наместо логика по преден дел.

На страната на провајдерот, додавање нов ACP агент во Goose денес значи пишување Rust датотека. Декларативните ACP провајдери би ги замениле тие датотеки со JSON конфигурации, овозможувајќи додавање агенти без повторно компилирање на Goose.

Во комбинација со изворна поддршка за ACP Agent Registry, Goose би можел да открива и нуди нови агенти веднаш штом се појават во регистарот, без потреба од ново издание.

Заклучок

Goose неодамна беше дониран на Agentic AI Foundation (AAIF) во рамките на Linux Foundation.

Интероперабилноста е тезата: goose не треба да ве заклучува во еден агент или еден уредник.

Изберете го уредникот што ви се допаѓа. Изберете го агент што ви се допаѓа. Тие не мора да бидат иста работа.

Извор: How to Break Up with Your Agent - Goose Blog